Να. Μια στιγμή χρειάζεται για αλλάξει η διάθεσή σου. Βασικά μια λέξη ή μια πράξη. Και σε σκοτώνει. Σε σκοτώνει ας είναι και άθελά του. Πάλι σε σκοτώνει.

Και ντρέπομαι. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου. Χάνομαι. Ο χρόνος περνά και νιώθω πως δεν έχει γυρισμό.

Και τώρα ένα δάκρυ. Ακόμη ένα δάκρυ. 

Ένα ξέσπασμα και μια κραυγή που θέλω να βγάλω.

Και πάλι σιωπή. Βουβή, σκοτεινή, μοναχική.

Σιωπή.

Απλα ειναι που καποιες φορες διερωτουμαι αν εισαι πραγματικα εδω. Αν νοιαζεσαι πραγματικα για εμενα. Καλα οι αλλοι. Και τι τους νοιαζει τους αλλους? Να έβαζες εμενα μια φορα λιγο πιο πανω απο τους αλλους. Να προσπαθουσες να με νοιωσεις, να δειξεις πως , ''ναι ρε, εκαταλαβα οτι εν εισαι καλα. τζαι εν να σε ρωτησω ΤΩΡΑ τι εχεις. Εν να τους θκιωξω ουλλους τζαι εν να κατσω να σε ακουσω. τζαι εν με κοφτι ο οποιος τζαι να καθεται δαμε.'' Μια φορα να υπολογισεις τζαι εμενα. Ειμαι δαμε. Αλλα ειμαι χωρις εσενα. τζαι εγω θελωσε σε ουλλα μεσα στη ζωη μου τζαι οι απλα για να γελουμε τζαι να εν ουλλα καλα οποτε μιλουμε. ενεν ουλλα καλα. βασικα τιποτε ενεν καλα. τζαι εν σε νοιωθω διπλα μου. λυπουμαι πολλα, αλλα θελω καποιον που οι μονο εν να λαλει οτι νοιαζεται αλλα την ωρα που ειμαι δαμε τζαι κλεω εν να τα παρετα ουλλα τζαι ουλλους τζαι εν να θελει να με ακουσει. Αφου εν εχω εσενα τωρα που κλαιω τζαι ειμαι μονη μου, ποιον πρεπει να εχω? ομως αν καποτε βρεθει τζινος ο καποιος που πραγματικα εν να νοιαζεται τζαι εν να καμνει τα παντα για να με ακουει, να με βλεπει τζαι να με καμνει καλα, τοτε... λυπουμαι...
θελω καποιον πρακτικα τζαι επικοινωνιακα διπλα μου τζαι οι θεωρητικα. τζαι μεν μου πεις εν η αποσταση........ γιατι τουτο αντεχεται. τα αλλα όι......

Ο καθε άνθρωπος που μπαίνει στη ζωή σου, για όσο λίγο κι αν είναι, έρχεται για να σου μάθει κάτι. Το κυριώτερο, έρχεται για να σου μάθει τον εαυτό σου. Χωρίς τα μάτια των άλλων δεν μπορείς να δεις τον εαυτό σου.
Κι όταν πραγματικά γυρίσεις και δεις τον εαυτό σου.. εύχομαι ποτέ να μην λυπηθείς για κάτι.. και κυρίως, μην λυπηθεις που άφησες τον εαυτό σου να γνωρίσει ψεύτικους ανθρώπους. 
Κάτι τέτοιες ώρες είναι που ξεθαύω παλιές, ξεθωριασμένες αναμνήσεις, πρίν σβήσουν εντελώς και αυτές. Και τότε έρχεται η στιγμή που θέλω να ζητήσω μια βαθιά συγγνωμη. Συγγνώμη για αυτά που είπα και έκανα όταν δεν έπρεπε, συγγνώμη για αυτά που δεν είπα και δεν έκανα όταν έπρεπε, συγγνωμη που πλήγωσα, συγγνώμη που ξέχασα, συγγνώμη που άργησα, συγγνώμη που δεν σκέφτηκα, συγγνώμη  που δεν βοήθησα, συγγνώμη που δεν ήμουν εκεί... Συγγνώμη στον κάθε φίλο, γνωστό και περαστικό απο την ζωή μου. 

Συγγνώμη στον κάθε άνθρωπο που αγαπώ. 
Και ευχαριστώ για όλα όσα μου μάθατε.

Τωρα καταλαβαινω πως μπορει καποιος να παρει τον κακο δρομο. Ειναι μια λεπτη κλωστη.. αναμεσα στην τρελα την παρανοια το χαοσ και.. και τι? Τι αλλο? Τον τελευταιο καιρο νιωθω πως τιποτα δεν παει καλα. Τιποτα δεν ΜΟΥ παει καλα. Δεν θα ρωτησω γιατι. Ψαχνω καιρω να βρω μια απαντηση μα δεν την βρισκω. Τα εχω ολα μα δεν εχω τιποτα. Ειμαι μόνη μ..μου ειχες πει. Να που για μια ακομη φορα επαλιθευεσαι. Απλα διερωτουμαι: εγω το επιέγω τελικα?....

Είσαι. Και όμορφος και καλός και ευαίσθητος και δίπλα μου. Απλά δεν μου το δείχνεις.

Ίσως όμως αυτό να χρειάζομαι. Την υποστήριξή σου. Αυτό μου λείπει. Τα όμορφα λόγια και τα μπλα μπλα μπλα είναι περιττά. Άμα δεν σε νοιώθω δίπλα μου. Και μην μου πεις η απόσταση.... Δικαιολογίες. Μπορείς να είσαι δίπλα μου. Μπορείς να δείχνεις έστω και λίγο ότι με νοιάζεσαι. Μπορείς να με υποστηρίζεις, να μου δίνεις έστω και λίγη αξία. Ότι κάτι ίσως να σημαίνω κι εγώ. Λίγο μόνο. Δεν ζητώ πολλά.. Και να μην νοιώθω κάθε φορά ότι το βάζεις στα πόδια στα δύσκολα. Να μου πεις ότι θα το περάσουμε μαζί. Θα αντέξουμε. Θα το παλέψουμε. Μαζί ρε γαμώτο. 

Δεν ξέρω τι κάνουμε ,γιατί το κάνουμε, που είμαστε ούτε και που πάμε. Ελπίζω όμως, όπου πάμε, να πάμε μαζί... 

...να με κρατάς από το χέρι και να ξέρω
ότι εσύ είσαι ο άνθρωπός μου..

Δεν μπορώ να μην το κάνω. Και η παραμικρή αμφιβολία φεύγει όταν σ' ακούω. Πάντα με συντροφεύεις.. Δεν μπορώ να μην σε ακούσω. Είναι αδύνατον. Είσαι η ζωή μου. Τώρα που πήρα την απόφαση πρέπει να το κάνω. Το οφείλω σε εμένα. Μια φορά για εμένα. Αυτό το δέος, το ανατρίχιασμα, η συγκίνηση. Είναι κατι πιο δυνατό απο τη λογική. Είναι πάθος. Είναι μια άλλη διάσταση. Μια άλλη επικοινωνία.  Είναι αδύνατον να μην σε ακολουθήσω. Ευχαριστώ που μου μίλησες. Ευχαριστώ που ακόμα με περιμένεις. Θα έρθω. Τώρα θα το κάνω. Όσο δύσκολο κι αν είναι. Είσαι παντού. Είσαι μέσα μου. Είσαι η ζωή μου. Άρα είσαι τόσο πολύτιμη. Μιλάς στη ψυχή μου. Δεν θα σε αφήσω. Όχι.

Είσαι έρωτας. Ο πιο μεγάλος. Ο πιο αληθινός. Ο παντοτινός.

Giati?  Giati mia zwi na men milw. Pe m giati. Giati mia zwi na fooume.?? Ela p en antexw. En antexw, pe to parania, arrwstia,  pe t opos theleis. To mono p kserw en oti exw na jimithw panw p ena xrono xoris na perasw tin misi nixta kleontas. Pe m giati. Idika p ton jero p efia.. p tote en estamatisa na klew. P tin wra p egnwrisa jinon ton anthrwpo p me evlepe mea sta mathkia j eniwtha oti akrivws eniwthe.  P emilousame gia..touto.. j itan o prwtos j monadikos anthrwpos p eprosekse oti ta mathkia m egemwsan. P eniwthe opws akrivws enwtha. P eskotene ta onira tou gia... gia ti.??? J egw akoma proapathw na katalavw. Doccia,,na ksereis oti ise o monos anthrwpos p ekatafera na anixtw. Ponw r gmt j ponw polla. En arrwsto touto t prama. En arrwsto alla etsi ine. Niwthw san na xanete i zwi m. Ne. En eshei noima. Zileukw. En antexw. En 5 i wra. Tous teleuteous toulaxiston 8 mines peftw afou 3imerwsei. J tis mises meres p tous 8 mines peftw me prismena ta mathkia. P tin imera omos p epatisa sto pragmatiko m t spiti peftw KATHE prwi me prismena mathkia,  xwris na mporw na anapneusw, me ponokefalo j klista aftia. Eksimerwse pale... pale. Kathe nixta prospathw na kriftw p ts anthrwpous p agapw.. na men me doun na klew.. en thelw na tus pligwsw.
Poses fores me rwtises' '...ti esheis..?''  J pamta egw..''topota' ' .j peripezw k pali ton eauto m...
Kserw omws oti j avrio etsi wra dame en na ime. Kathe mera ginete j shirotero. Eyw ta panta sti zwi m. J euxaristw t Theo gia touto. Ime kala. Thee m sigxwrame. Ime aplisti kserw to. Alloi sterounte ti zwi tous j egw kamnw etsi gia..gia ti.?? Giati steroume ta oneira m? Thee m, to mono p se parakalw,  afou egw i idia eskotosa ta onira m, ine ba m dwseis dinami na anteksw. Na anteksw na men t misisw... afou en tha fkw pote ksana panw se skini.. en thelw oute na akouw oute na pezw oute na akouw pute na kserw mousiki. Zileukw nai.. j ponw. Mia zwi elea t oniro m ine na exw t diki m band j t diki ms mousiki.na grafw ti diki m musiki.opos ekmna kapote.. J na girisume t kosmo.. iatriki j vlakies. Vlakies g mena. Panta iksera oti egw en ime g touta.giati ta eparetiaa j epira touto ton dromo. ?Pote en tha petixw giati pote en tha t niwsw j pote en tha t agapisw. Vlepw ti zwi m na xanete j en kamnw tipote. En arga? ?? Giati en tolmw na milisw? Giati PONEI ME j opote miloume g mousiki,  opote miloume g spoudes egw mesa m klew j gemqnoun ta mathkia m giati en ime toso dinati na t anteksw j na t dektw oute na to sinithisw. EN MPORW. EN THELW NA T DEKTW. Mipws irte i wra?  Panta lew to j panta metaniwnw to. Panta arxizw t j afinw to jame.. en imaste oulloi genimenoi gia giatroi j gia na ginoume plousioi.. gia mena i dromos p thelw en polla pio diskolos p touton p me proorizoun. Isws.. isws mia zwi na ime xwris lefta.. isws pote na men mporw na dwsw stin ikogenia m jina p xriazete. En g auto p travw panta pisw? En tha t kamw.. ''kame jino p foase..'' ipe m mia fili kapote.. en apofasi zwis..alla eneksartate p mena. T mono p kserw ine oti k oles tis ipolipes nixtes ts zwis m etsi tha tis pernw. San twra..dame.. ponaw ta matia m. T kefali m paei na spasei.en3r ti na kamw.alla wres wres nmz en na pellanw. Ipervoliko? Etsi niwthw. En elegxw oute egw ton eauto m. J en3r pws tha kataliksw st telos..... en i prwti fora p ta fkalw oulla p mesa m.. alla mallon en na minoun oulla dame grammena. En tha allaksei kati..en tha allaksei kati mexri na kamw kati egw.en ime oute pelli oute tu psixiatriou..apla agapw to parapanw j p ton eauto m. En to elegxw. En panw p ts dinameis m.ipa ekatontades fores na t afisw pisw m j na kamw jino pu...prepei.. en adinaton.. panta kati en na me girizei pisw. Panta.en mporw oute na akouw mousiki. Katholou.. otan kserw oti egw en anikw jame.. ime eksw p touton ton xwro pleon. Ime polla makria. I 100% sti zwi m i katholou. To' ''lio' ' i to na iparxei me allo tropo sti zwi m en adinaton. Edokimasa to anw. Panta apospa m tin prosoxi p ta panta. Mathimata i mousiki? Mousiki. Ipnos i mousiki? Mousiki. Lefta gia kinito?  Oxi.lefta gia violi. Lefta gia frontistiria? Oxi.lefta gia fonitika..gia drums.. gia kithara.. giati ta paratisa oulla? ????? Giati epetaksa ta oneira m? ? Giati epetaksa ti zwi m?  Tipote en tha me kamei eutixismeni oso i mousiki tha me pligwnei... i mallon.. oso..egw..tha me pligwnw...........

Eperasan oi 6... ponw afantasta t kefali m........

Ό ν ε ι ρ α

                                                                                                        Aν ήτανε η αγκαλιά σου όαση

θα σου `φερνα δισκάκια για ακρόαση

στο λίκνισμα της άμμου

στάλα η καρδιά μου

κι η διψασμένη μου ψυχή στρατός

και πάνω της ζωής ο αετός

Όνειρα όνειρα

φλόγες μακρινές μου
Του φευγιού μου όνειρα
κι άγνωστες φωνές μου

Κοιμήσου εσύ κι εγώ θα ονειρεύομαι

σαν ήσυχος θεός θα εκπορεύομαι

απ’τ’άσπρο σου το χιόνι

δίχως σεντόνι

στα νύχια του κακού τη νύχτα αυτή

κι ο θάνατος λυπάται να κρυφτεί

http://www.youtube.com/watch?v=f3X0sNYJqfk

Αν αγχώνομαι λέει???
Μωρε μου σπάζεις - όχι μόνο τα νεύρα - ΟΛΌΚΛΗΡΟ ΤΟ ΕΓΚΕΦΑΛΙΚΌ ΣΎΣΤΗΜΑ!!!

Εγώ φταίω??? Εγώ φταίω που αγχώνομαι καλεεε???

 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                   ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ               ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ

ΤΕΛΟΣ. Σε λίγο θα αρχίσω να βαράω το κεφάλι μου στον τοίχο!
Ελπίζω τουλάχιστο να χάσω κανα κιλό με την άσκηση!!!!
Και ελπίζω να είσαι καλά για να μπορώ να σε σκοτώσω εγώ!!

Ρε που έμπλεξα!!! Έρωτας σου λέει μετά! Β λ α κ ι ε ς! Αλλά είναι οι ωραιότερες βλακείες............

Grrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr!!!!!!!!!!!!

 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                   ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ               ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ

 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                   ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ               ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ

 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                   ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ               ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ

 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                 ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ                   ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ               ΠΟΥ  ΕΙΣΑΙ

Θέλω να μυρίσω θάλασσα.

Θέλω να σε νιώσω κοντά μου. 

Πόσο ανυπομονώ να έρθεις να με σφίξεις στην αγκαλιά σου. Να πάμε την πρώτη μας βόλτα. Να περπατήσουμε πιασμένοι χέρι-χέρι.. Να ξαπλώσουμε σε μια ερημική παραλία και να κοιτάζουμε τα αστέρια.. τόσο απλά πράγματα.. τόσο γλύκα, τόσο ρομαντικά, τόσο αληθινά.. Θέλω να σε νιώσω! Θέλω τα απλά, όμορφα και καθημερινά πράγματα.. όλα ΜΑΖΙ ΣΟΥ. 

Είναι όλα τόσο διαφορετικά χωρίς εσένα.

Λείπει ένα κομμάτι του εαυτού μου..

Λείπεις ΕΣΥ...

Αλλάζουμε. Όλα αλλάζουν.

Αλλιώς τα έβλεπες τότε. Αλλιώς τα σκεφτόσουν. Αλλιώς τα ένιωθες.

Μια αγαπημένη φίλη μου είπε πριν λίγο καιρό πως ''αλλιώς ήσουν,αλλιώς σκεφτόσουν, αλλιώς τα ένιωθες πριν 1 χρόνο, αλλιώς πριν 1 μήνα, αλλιώς πριν 1 βδομάδα, αλλιώς πριν μια μέρα.. αλλιώς σήμερα και αλλιώς αύριο..'' Θυμάμαι τα λόγια σου.  Μπορεί να μην μιλάμε τώρα συχνά, αλλά σε σκέφτομαι και εύχομαι να 'σαι καλά με τη ''νέα τάξη πραγμάτων''  J

Αλήθεια είναι. Το βλέπω και σ εμένα. Είναι περίεργο όσο το σκέφτομαι. Πόσο εύκολα και γρήγορα αλλάζουν όλα: οι καταστάσεις, τα γεγονότα, οι αποφάσεις, ο καιρός, η οικονομία, ο πολιτισμός, η νοοτροπία, η κοινωνία, η μέρα με τη νύχτα, η ώρα, τα αισθήματα, οι σχέσεις... οι άνθρωποι...

Πάντως, εγώ πιστεύω πως -καλώς ή κακώς- όλα γίνονται για κάποιο σκοπό.

Κι αυτή η αλλαγή το λόγο της θα έχει. 

Άλλωστε αν έμεναν όλα σταθερά, τι νόημα θα είχε..? 

Μου λείπεις ρε.. και μου λείπεις πολύ..

Για άλλο λόγω ήθελα να γράψω κι όμως σε θυμήθηκα και ξέφυγε -ευτυχώς- η σκέψη μου.

Δεν ξέρεις πόσο σε έχω ανάγκη.. θα θελα να σουν εδώ, να μπορούσα να χωθω στην αγκαλιά σου, να με κρατάς αγκαλιά όλο το βράδυ.. Ψυχή μου, ελπίζω μόνο να σαι καλά και να με σκέφτεσαι.. 

Ανυπομονώ να σε κρατήσω ξανά στην αγκαλιά μου..

- 38 - xxxxxxxxxxxxx

 Οk, δεν είμαι καλά. Και? Kαι τι μπορεί να αλλάξει δηλαδή? Σου λέω εγώ: ΣΚΑΤΑ ΤΙΠΟΤΑ.
Α ρε μεγάλε πόσο δίκιο είχες τότε. Σε όλα.. σε όλα όμως. Kαι? Μπορεί σάμπως να αλλάξει κάτι?
ΣΚΑΤΑ ΤΙΠΟΤΑ.

Ίδια ρουτίνα, ίδια ζωή, ίδια αναισθητοευαισθησία, ίδια μέρη, ίδιοι άνθρωποι, ίδιες λέξεις, ίδια μονοτονία, ίδια άδεια ζωή, ίδια μοναξιά... και πάλι ΣΚΑΤΑ ΤΙΠΟΤΑ. Τίποτα σου λέω.

Δεν μιλάω για προβλήματα. Για βλακείες μιλάω. Β λ α κ ί ε ς. Το ξέρω. Και και τι έγινε πως το ξέρω? Την τύφλα μου ξέρω. Απορώ που θα βγει. Πού θα φτάσει κι ετούτο. Πάντως δεν θα 'θελα να το ξέρω. Όχι από τώρα τουλάχιστον.

Ρε γ** μια ζωή τελικά από εμένα κρύβομαι. Από τον ίδιο μου τον εαυτό. Αυτόν τελικά φοβάμαι περισσότερο κι άσε τις μαλ... που λέω. Πίσω από το δάχτυλό μου κρύβομαι κι εγώ. Ένα με όλα τ' άλλα υποκείμενα είμαι. Τι νόμισες? Είμαι καλύτερο ανθρωπάκι? ΣΚΑΤΑ ΜΑΛ... κι εγώ.

Ρε συ βαρέθηκα. Βαρέθηκα τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια και τ.......
Ξέσπασμα?? Ε, μπορεί. Κάπου δεν πρέπει να ξεσπάσω κι εγώ? Ε λοιπόν αυτός είναι ο τρόπος μου. Ξεσπώ στο γράψιμο, ξεσπώ στη μουσική... Άνθρωπος είμαι. Δεν είμαι? Πού να ξέρω.. Κι εμένα έτσι μου 'παν. Μικρή ήμουν. Το πίστεψα κι εγώ.

Για να δω που θα καταλήξω ρε παιδιά. Θα με φάει τελικά η περιέργεια.
Για ένα πράγμα είμαι ''σίγουρα σίγουρη'':

Μια ζωή,

μια ζωή για το ίδιο πράγμα θα κλαίω.

Για τα σκατά όνειρα που είχα σαν παιδί.

Και τι με βάζουν να τα κάνω?

Και τι μας βάζουν να τα κάνουμε

και δεν μας λένε από την αρχή 

μια κι έξω,σταράτα,

πως το μέλλον μας 

-κι αυτό-

καταδικασμένο είναι?

Αλλά εγώ φταίω. Ποτέ δεν πίστεψα σε εμένα.

Και το χειρότερο, ποτέ δεν θα το κάνω.

Δεν είμαι γεννημένη γι' αυτά.. Δεν έχω το ταλέντο.. Δεν είμαι άξια εγώ γι αυτό..

Αυτό έμαθα να λέω. Και τελικά το πίστεψα γιατί πλέον είναι αργά.

Ένα μόνο ξέρω. Λέω πως το αγαπώ περισσότερο κι από μένα. Δεν είναι ψέμα.

Κι όμως είναι. Γιατί αν το αγαπούσα στ' αλήθεια δεν θα το άφηνα. Ή τουλάχιστον θα έκανα κάτι για να υπάρχει στη ζωή μου. Αλήθεια προσπαθώ. Αλλά τίποτα.. Δεν εξαρτάται μόνο από μενα και το ξέρω. Ευκαιρίες βλέπεις. Από αυτές που είχα κάποτε και από αυτές που ήθελα και θέλω αλλά δεν θα έρθουν ποτέ. Τώρα πήρα άλλο μονοπάτι. Μα περπατώ στα τυφλά. Και θα σκοντάψω πάλι. Για τρίτη φορά αν συνεχίσω έτσι. Δεν έχω υποστήριξη. Ή τουλάχιστον, δεν το νιώθω.

''..είσαι μόνη σου..''  μου είπες κάποτε.

Είχες δίκιο.

Τίποτα.
Απλά συνειδητοποιώ το πόσο μου λείπεις.
Τώρα συνειδητοποιώ και όσα ζήσαμε. Μοιάζει με όνειρο.
Είναι πιο δυνατό τελικά. Πιο δυνατό από αυτό που νόμιζα, που ήξερα.
Πεθαίνω όταν με κοιτάς με αυτό το βλέμμα..
Λιώνω όταν χαμογελάς..
Και..ναι..ταχυπαλμία και δάκρυα στα μάτια.. κάθε φορά... κάθε φορά που σε σκέφτομαι και είσαι μακριά μου. Όπως και τώρα..
Είναι πιο δυνατό. Πολύ πιο δυνατό...
Θέλω πολλά να σου πω.....
Είσαι.. κομμάτι του εαυτού μου.. Μου λείπεις..
Τώρα φοβάμαι διπλά. Αν σε χάσω θα χάσω και εμένα.. Δεν με νοιάζει για μένα. Έτσι κι αλλιώς εγώ δεν έχω αξία. Όμως θα κάνω τα πάντα για να βλέπω το χαμόγελο σου. Και για όσο θα είμαι η αιτία που χαμογελάς, θα χαμογελώ κι εγώ.

Σ' αγαπώ.

What about now? 
What about today? 
What if you're making me all that I was meant to be? 
 What if our love never went away? 
 What if it's lost behind words we could never find?  

Baby, before it's too late, what about now?

Να που και πάλι αυτό το ''πρέπει'' έρχεται στη ζωή μας.
Δηλαδή πάντα εκεί ήταν, απλά εμείς κάνουμε τα στραβά μάτια.

Και νόμιζα πως μόνο εγώ τον είχα χάσει.

Πρέπει να διαβασουμε.

Αλλά κανείς δεν έχει όρεξη για διάβασμα!

Help, χανόμαστε!

Δεν σκέφτομαι τίποτα, αλήθεια..

Όμως θέλω μόνο να κλαίω.

Να κλείνω τα μάτια και να ακούω  μουσική.. να με κρατάς σφιχτά στην αγκαλιά σου.. να μην φοβάμαι πια.. ναι ακόμα φοβάμαι.πιο πολύ από πριν.. να με πάρεις και να φύγουμε μακριά από όλους και απ' όλα. Δεν θέλω τίποτα άλλο.

Μόνο εσένα και εμένα, μόνοι στο πουθενά.

Σε έχω ανάγκη. Μου λείπεις. Σε θέλω.

Να με κρατάς αγκαλιά, να με κοιτάζεις μέσα στα μάτια.. για ώρες. Να μου μιλάς με τα μάτια.

Να μ αγαπάς, να με προσέχεις, να μου κλείνεις τα αφτιά, να μου κλείνεις τα μάτια, να μου κλείνεις το στόμα. Να με προστατεύεις.

Όχι, δεν μεγάλωσα. Δεν έχω φτερά. Μην με αφήσεις, θα πέσω. Κράτα με όσο πιο σφιχτά μπορείς. 

Και πάλι εδώ.. μονάχη. Ή ίσως και όχι.

Κρυώνω. 
Φοβάμαι. 
Μου λείπεις.
Μου λείπω...

Είναι τόσα πολλά και συγχρόνως τίποτα.

Γιατί ο κόσμος να είναι τόσο κακός;
Γιατί ο κόσμος να είναι τόσο καλός;
Είναι σαν δύο πρόσωπα χωρίς πρόσωπα. Που κάθε μέρα συγκρούονται μεταξύ τους.
Γιατί το ''ξένο'' και το ''άγνωστο'' να είναι πάντα το πιο καλό;
Γιατί αυτό που είχες καταλήγει πάντα να σε πληγώνει ή να το πληγώνεις;
Και γιατί το νέο και το καλό όταν γίνει και αυτό παλιό το πληγώνουμε;
Σε τί μας φταίει ή/και σε τί του φταίμε;

-έτσι είναι ο άνθρωπος, μου απαντάς.
-έτσι τον κάνουμε εμείς, σου λέω εγώ.
  και πάει λέγοντας..
-Και σε τί ωφελεί να τα σκέφτεσαι Αφού έτσι είναι σου λέω και τέλος.
-Μάλλον.... (σιωπή)


Ξέρεις, μου λείπουν κάποιοι άνθρωποι. Και μου λείπουν πολύ.
Κάποιους από αυτούς λυπάμαι που τους έχασα.
Κάποιους άλλους παρ όλα αυτά δεν θα τους ήθελα ξανά στη ζωή μου.
Και κάποιους μετάνιωσα αφάνταστα που τους γνώρισα.

Για μερικούς το πληρώνω ακόμα....

 Κάθομαι εδω. Δεν εχω τίποτα να κάνω. Ή μάλλον έχω τόσα πολλά να κάνω που προτιμώ να μην κάνω τίποτα.. Δεν ξέρω τι έχω. Δεν ξέρω καν αν έχω κάτι. 

 Πρέπει να φτιάξω τη βαλίτσα μου. Πρέπει να.. πρέπει να.. πρέπει να.. Ένα σωρό πρέπει..

 Αποφάσισα λοιπόν να κάνω και εγώ ενα blog για να λεώ όλα αυτά που θέλω να πω - μα δεν τα λεω επειδή φοβάμαι ή δεν μπορώ ή δεν θέλω ή... για να σκοτώνω τη ώρα μου, για να κλείνομαι στον εαυτό μου, για να αναλογίζομαι το σήμερα, το αύριο, το χθές. Μακρία απο όλα τα ''πρέπει'' (τα οποία παρεμπιπτόντως  θα έιναι πάντα εκεί).

Έχει ήλιο σήμερα. Αλλά κάνει κρύο. Όπως πάντα άλλωστε.