Απλα ειναι που καποιες φορες διερωτουμαι αν εισαι πραγματικα εδω. Αν νοιαζεσαι πραγματικα για εμενα. Καλα οι αλλοι. Και τι τους νοιαζει τους αλλους? Να έβαζες εμενα μια φορα λιγο πιο πανω απο τους αλλους. Να προσπαθουσες να με νοιωσεις, να δειξεις πως , ''ναι ρε, εκαταλαβα οτι εν εισαι καλα. τζαι εν να σε ρωτησω ΤΩΡΑ τι εχεις. Εν να τους θκιωξω ουλλους τζαι εν να κατσω να σε ακουσω. τζαι εν με κοφτι ο οποιος τζαι να καθεται δαμε.'' Μια φορα να υπολογισεις τζαι εμενα. Ειμαι δαμε. Αλλα ειμαι χωρις εσενα. τζαι εγω θελωσε σε ουλλα μεσα στη ζωη μου τζαι οι απλα για να γελουμε τζαι να εν ουλλα καλα οποτε μιλουμε. ενεν ουλλα καλα. βασικα τιποτε ενεν καλα. τζαι εν σε νοιωθω διπλα μου. λυπουμαι πολλα, αλλα θελω καποιον που οι μονο εν να λαλει οτι νοιαζεται αλλα την ωρα που ειμαι δαμε τζαι κλεω εν να τα παρετα ουλλα τζαι ουλλους τζαι εν να θελει να με ακουσει. Αφου εν εχω εσενα τωρα που κλαιω τζαι ειμαι μονη μου, ποιον πρεπει να εχω? ομως αν καποτε βρεθει τζινος ο καποιος που πραγματικα εν να νοιαζεται τζαι εν να καμνει τα παντα για να με ακουει, να με βλεπει τζαι να με καμνει καλα, τοτε... λυπουμαι...
θελω καποιον πρακτικα τζαι επικοινωνιακα διπλα μου τζαι οι θεωρητικα. τζαι μεν μου πεις εν η αποσταση........ γιατι τουτο αντεχεται. τα αλλα όι......