Τίποτα.
Απλά συνειδητοποιώ το πόσο μου λείπεις.
Τώρα συνειδητοποιώ και όσα ζήσαμε. Μοιάζει με όνειρο.
Είναι πιο δυνατό τελικά. Πιο δυνατό από αυτό που νόμιζα, που ήξερα.
Πεθαίνω όταν με κοιτάς με αυτό το βλέμμα..
Λιώνω όταν χαμογελάς..
Και..ναι..ταχυπαλμία και δάκρυα στα μάτια.. κάθε φορά... κάθε φορά που σε σκέφτομαι και είσαι μακριά μου. Όπως και τώρα..
Είναι πιο δυνατό. Πολύ πιο δυνατό...
Θέλω πολλά να σου πω.....
Είσαι.. κομμάτι του εαυτού μου.. Μου λείπεις..
Τώρα φοβάμαι διπλά. Αν σε χάσω θα χάσω και εμένα.. Δεν με νοιάζει για μένα. Έτσι κι αλλιώς εγώ δεν έχω αξία. Όμως θα κάνω τα πάντα για να βλέπω το χαμόγελο σου. Και για όσο θα είμαι η αιτία που χαμογελάς, θα χαμογελώ κι εγώ.

Σ' αγαπώ.